لحظات اولیه (۰ تا ۱۰ دقیقه اول)
۱. خونسردی خود را حفظ کن
چند نفس عمیق بکش
به خودت بگو: «زنده‌ام، نفس می‌کشم، می‌تونم»
وحشت نکن (وحشت اکسیژن را بیشتر مصرف می‌کند)
۲. آسیب‌هایت را بررسی کن
اگر جایی درد دارد یا خونریزی دارد، سعی کن با دست فشار بدی
اگر چیزی در بدنت فرو رفته، به هیچ عنوان بیرونش نکن
اگر می‌توانی، با پارچه یا لباس، زخم‌ها را ببند
۳. فضا را بررسی کن
آیا جایی برای حرکت هست؟
آیا می‌توانی دراز بکشی یا باید بنشینی؟
اگر گرد و خاک زیاد است، دهان و بینی را با پارچه بپوشان
کمک خواستن (چطور کم بخواهیم)
۱. سوت بزن (بهترین راه)
اگر سوت همراه داری، سوت بزن (صدای سوت دورتر می‌رود و انرژی کمتری می‌خواهد)
اگر سوت نداری، هر شی فلزی را به چیزی بکوب
۲- فریاد زدن (آخرین راه)
فریاد زدن انرژی زیادی می‌خواهد و اکسیژن مصرف می‌کند
اگر فریاد می‌زنی، اول چند نفس عمیق بکش
در فواصل منظم فریاد بزن، نه یک‌ریز
۳. ایجاد صداهای ریتمیک
ضربه زدن به لوله، دیوار، یا شی فلزی با ریتم منظم (مثلاً سه ضربه، مکث، سه ضربه)
امدادگران صداهای ریتمیک را راحت‌تر تشخیص می‌دهند
۴. اگر صدای امدادگران را شنیدی
بلافاصله پاسخ بده
با صدا یا ضربه، موقعیت خود را مشخص کن
امدادگران معمولا در ۲۴ -۴۸ ساعت اول به همه جا می‌رسند.
آب و غذا را مدیریت کن
بدن انسان بدون آب ۳ روز و بدون غذا تا ۳ هفته زنده می‌ماند.
دیدگاهتان را بنویسید